Twórcą i kierownikiem MChATu był wybitny reżyser i teoretyk teatru, Konstanty Stanisławski. Szkoła Stanisławskiego i tak zwana metoda Stanisławskiego była — i tu znów widzimy jasno kontrast pomiędzy Eisensteinem a Pudowkinem — przedmiotem nieustannych ataków i drwin ze strony ówczesnej awangardy teatralnej z Meyerholdem na czele. Podczas bowiem gdy Meyerhold i inni uprawiali na scenie [...]
Po wielkich odkryciach szkoły radzieckiej, po filmie niemieckim, a także po ukazaniu się wielu filmów francuskich, należących do tak zwanej awangardy, sztuka filmowa okresu niemego osiągnęła szczyt doskonałości. Około roku 1928 praktycznie biorąc nie było spraw, stanów duchowych, atmosfery, której niema kinematografia nie potrafiłaby przedstawić na ekranie. Niemy film umiał już nie tylko opowiadać zwykłe, [...]
Podobną metodę zastosował on w następnym swoim filmie, „Linia generalna”, opowiadającym o kolektywizacji wsi. Zaczynając go od straszliwego obrazu posuchy, kończył zdjęciem, na którym ponad rosyjską wsią stąpał kolosalny, sięgający pod niebo biały byk — symbol życia, siły i płodności. W przeciwieństwie jednak do „Pancernika Potiomkina” nowe filmy Eisensteina nie podobały się publiczności. Jedynie nieliczna [...]
„Październik”, film nakręcony celem uczczenia dziesiątej rocznicy rewolucji 1917 r„ Eisenstein zaprojektował jako „film intelektualny”. A więc; nie chodziło mu tu o odtwarzanie historycznych wydarzeń, lecz o pokazanie istoty sporu ideologicznego, jakim była Rewolucja Październikowa. W tym celu wprowadził na ekran nie tyle żywe postacie, ile raczej symbole.
